تکست رپ اجتماعی رایگان ژان والژان

کروز:

( پشت در شلوغیا موندم ولی در وا نشد                دنبال کار بودم ولی کاری واسم  پیدا نشد)

طبق معمول بازم رد شدم  فکر کنم که بازم بد شدم

 پشت در بودم منتظر         واسه آگهی که شده بود منتشر

آخرین شانسو خواستم کنم امتحان           که ناامید شدم بازم همین الآن

      دیگه دیوونه شدم            من از همین الآن

دیگه همه به من بگید          ژان والژان

که واسه یه تیکه نون هر کاری می کنم

با این که راضی نیستم و همش زاری می کنم

ولی بگو آخه کیا منو یاری می کنن

آخه کیا بگو واسه من کاری می کنن

بزا بگم قصمو واست تا تهش

فقط نکنی منو تو هم سرزنش

قصه ی من به همون جایی می رسه         که تازه می خواستم برم مدرسه

اون وقتا خیلی داشتم اشتیاق

مثل الآن نبود که غرق شه کشتیام

درسم خوب بود بچه درس خون بودم

درس خون که نه یه پا خرخون بودم

سرم بالا بود و همیشه رو سفید بودم

کی مثل الآن غمگین و نامید بودم

تا این که یه حادثه دلمو خراشید

طاسم کرد و موهامو تراشید

پدر بیچارم که یه کارگر بود

واسه زندگی ما تنها یاور بود

مرد و مارو تنها گذاشت

مارو تو شهر غربت اینجا جا گذاشت

منو یه ننه ی مریض موندم و فقر و نداری

منو دست و پاهای خستمو گریه و زاری

روزا که بعد مدرسه همش گرم کار بودم

شبا هم از فرط خستگی توی شب تار بودم

تونستم درسمو حفظ کنم با چنگ و دندون

تا که بتونیم بخوریم ما یه لقمه ی نون

که انقدر خسته بودم نونم به سختی خوردم

باقی خوردنو توی خواب و خیالم بردم

نبین زندم من سالهاست که مردم

وقتی درسمو بردم به آخر تازه تونستم مدرک لیسانس بیارم

با خودم گفتم که شاید شانس بیارم

اما پارتی می خواست که هیچوقت نداشتم

کسی رو غیر خدا من بدبخت نداشتم

من توی دلم نهال نا امیدی کاشتم

قبل تر تو دلم بازم یه امیدی داشتم

اما اونم دادم به باد همین الآن

باید به من بدن لقب      ژان والژان

که وقتی هزینه ی داروی مادرمو نداشتم

آخر مجبور شدم بزنم دست به خلاف

آخرسر در اومد بیرون همون خنجری که یه عمر مونده بودش توی قلاف

ببین تا این لحظه دنبال کار بودمو بسته شد همه ی درا به روی من

یه عمر بچه ی ساکتی بودمو حالا داره میاد بالا دیگه اون روی من

 ( پشت در شلوغیا موندم ولی در وا نشد                دنبال کار بودم ولی کاری واسم  پیدا نشد)